{"id":203,"date":"2021-01-09T15:14:17","date_gmt":"2021-01-09T14:14:17","guid":{"rendered":"http:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/?page_id=203"},"modified":"2022-05-16T20:14:29","modified_gmt":"2022-05-16T18:14:29","slug":"andrzej-towianski","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/andrzej-towianski\/","title":{"rendered":"Andrzej Towia\u0144ski"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/td>Andrzej Tomasz Towia\u0144ski<\/td><\/tr>
Data i miejsce urodzenia<\/strong><\/td>1 stycznia 1799 roku
Antoszwi\u0144cie<\/td><\/tr>
Data i miejsce \u015bmierci<\/strong><\/td>13 maja 1878 roku
Zurych<\/td><\/tr>
Rodzice<\/strong><\/td>Jakub (1768-1836)
Izabella z Pac-Pomarnackich (1770-?)<\/td><\/tr>
\u017bona<\/strong><\/td>Karolina z Max\u00f3w (1805-1878)<\/a><\/td><\/tr>
Dzieci<\/strong><\/td>Jan (1831-1904)
Aleksandra (1832-1886)
Maria (1833-1900)
Adam (1834-1905)
Waleria (1839-1932)
Ksawera (1840-1881)
Anna Klotylda (1841-1841)
Kazimiera (1842-1912)
Anna Rachela (1844-1877)
El\u017cbieta (1846-1861)<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

Andrzej Towia\u0144ski, filozof i mistyk, za\u0142o\u017cyciel Ko\u0142a Sprawy Bo\u017cej urodzi\u0142 si\u0119 w Antoszwi\u0144ciach. Jego rodzice, Jakub i Izabela z Pac-Pomarnackich nale\u017celi do szlachty regent\u00f3w powiatu wile\u0144skiego herbu Giera\u0142t. Andrzej mia\u0142 r\u00f3wnie\u017c dziesi\u0119cioro rodze\u0144stwa, jednak tylko on jeden do\u017cy\u0142 doros\u0142o\u015bci. W 1809 roku rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w wile\u0144skim gimnazjum, gdzie pozna\u0142 Ferdynanda Gutta, syna wile\u0144skiego aptekarza. Gutt i Towia\u0144ski szybko si\u0119 zaprzyja\u017anili, a Ferdynand sta\u0142 si\u0119 p\u00f3\u017aniej pierwszym uczniem mistyka.<\/p>\n\n\n\n

Po uko\u0144czeniu gimnazjum Andrzej rozpocz\u0105\u0142 studia prawnicze na uniwersytecie wile\u0144skim. R\u00f3wnocze\u015bnie rozwija\u0142o si\u0119 jego zainteresowanie filozofi\u0105, szczeg\u00f3lnie modnymi w tamtym czasie Saint-Martinem i Swedenborgiem. P\u00f3\u017aniej podj\u0105\u0142 prac\u0119 w charakterze rejenta w wile\u0144skim s\u0105dzie powiatowym. Coraz cz\u0119\u015bciej jednak czu\u0142, \u017ce jego powo\u0142anie le\u017cy gdzie indziej ni\u017c w wypisywaniu dokument\u00f3w s\u0105dowych, i wi\u0119kszo\u015b\u0107 wolnego czasu sp\u0119dza\u0142 na spacerach przepe\u0142nionych refleksjami. W 1828 roku podczas modlitwy w ko\u015bciele bernardyn\u00f3w dozna\u0142 tajemniczego objawienia, pod wp\u0142ywem kt\u00f3rego postanowi\u0142 po\u015bwi\u0119ci\u0107 swoje \u017cycie nauczaniu i s\u0142u\u017cbie innym. Misj\u0119 jego jako pierwszy uzna\u0142 wierny przyjaciel Ferdynand Gutt.<\/p>\n\n\n\n

W 1830 roku Towia\u0144ski wzi\u0105\u0142 \u015blub z Karolin\u0105 Max<\/a>, wbrew woli swego ojca, kt\u00f3ry chcia\u0142 wyda\u0107 syna za jedn\u0105 z litewskich hrabianek. Siostra Karoliny, Anna, wysz\u0142a p\u00f3\u017aniej za Ferdynanda \u2013 i tak oto przyjaciele stali si\u0119 rodzin\u0105.
Nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej wybuch\u0142o powstanie listopadowe, kt\u00f3re Andrzej przyj\u0105\u0142 ze smutkiem. Uznaj\u0105c Rosjan za braci Polak\u00f3w oraz szczerze wierz\u0105c w ide\u0119 mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, widzia\u0142 w narodowym zrywie jedynie niepotrzebny rozlew krwi. Wraz z Guttem pomagali jednak powsta\u0144com, lecz\u0105c ich rany i podnosz\u0105c ich na duchu.<\/p>\n\n\n\n

Nied\u0142ugo po upadku powstania wyruszy\u0142 Towia\u0144ski na w\u0119dr\u00f3wk\u0119 po Europie. Przebywa\u0142 m.in. w Petersburgu, Dre\u017anie i Pradze. Do Antoszwi\u0144ci\u00f3w, z kt\u00f3rych pochodzi\u0142, wr\u00f3ci\u0142 po \u015bmierci ojca, aby zaj\u0105\u0107 si\u0119 rodzinnym maj\u0105tkiem. Zacz\u0105\u0142 od\u2026 zniesienia pa\u0144szczyzny i pomocy okolicznym ch\u0142opom, a tak\u017ce od g\u0142oszenia swoich tez. S\u0105siedzi uprzejmie donie\u015bli na Bogu ducha winnego Andrzeja, kt\u00f3ry postanowi\u0142 ostatecznie opu\u015bci\u0107 rodzinny maj\u0105tek i przenie\u015b\u0107 si\u0119 do Pary\u017ca.<\/p>\n\n\n\n

W stolicy Francji Towia\u0144skiego interesowa\u0142 przede wszystkim Napoleon, kt\u00f3rego prochy sprowadzono w 1840 roku z uroczystym orszakiem i pochowano w ko\u015bciele Inwalid\u00f3w. Nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej Towia\u0144ski zawita\u0142 do domu Adama Mickiewicza<\/a>, kt\u00f3rego \u017cona<\/a> przebywa\u0142a akurat w zak\u0142adzie zamkni\u0119tym. Andrzej nakaza\u0142 przyprowadzenie chorej do siebie. Jak si\u0119 okaza\u0142o, to spotkanie mia\u0142o zbawienny wp\u0142yw na Celin\u0119, bowiem tajemnicze ataki jej choroby usta\u0142y niemal ca\u0142kowicie. Nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej Towia\u0144ski i Mickiewicz za\u0142o\u017cyli Ko\u0142o Sprawy Bo\u017cej, kt\u00f3re pocz\u0105tkowo liczy\u0142o oko\u0142o czterdziestu cz\u0142onk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Po kilku miesi\u0105cach Andrzej zosta\u0142 bezpodstawnie oskar\u017cony o szpiegostwo (de facto na podstawie zbie\u017cno\u015bci imion i nazwisk ze sporo starszym krewnym) i zmuszony do opuszczenia Francji. Osiad\u0142 wtedy z rodzin\u0105 w szwajcarskim Einsiedeln, ale ca\u0142y czas odbywa\u0142 podr\u00f3\u017ce w celu pozyskania wyznawc\u00f3w. Stara\u0142 si\u0119 nawet odby\u0107 rozmow\u0119 z papie\u017cem w Rzymie, jednak wskutek nieprzychylnych plotek nie zosta\u0142 do niego dopuszczony.<\/p>\n\n\n\n

W 1844 roku napisa\u0142 list do cara Miko\u0142aja I, przekonuj\u0105c go, \u017ce jako przyw\u00f3dca narod\u00f3w s\u0142owia\u0144skich powinien dba\u0107, aby wszystkie sz\u0142y w kierunku Boga, i \u017ce Rosja jest dla Polski jak ojciec, kt\u00f3ry z woli Boga karze swe dziecko za niepos\u0142usze\u0144stwo. Jak mo\u017cna si\u0119 domy\u015bli\u0107, wi\u0119kszo\u015bci towia\u0144czyk\u00f3w nie spodoba\u0142 si\u0119 ten list, zw\u0142aszcza \u017ce by\u0142o w\u015br\u00f3d nich wielu powsta\u0144c\u00f3w listopadowych. Dosz\u0142o wtedy do roz\u0142amu w Kole. W mi\u0119dzyczasie Towia\u0144ski straci\u0142 zaufanie do Mickiewicza i przekaza\u0142 przyw\u00f3dztwo Karolowi R\u00f3\u017cyckiemu. Tymczasem emigranci zacz\u0119li coraz cz\u0119\u015bciej m\u00f3wi\u0107 o powrocie do kraju i o kolejnym powstaniu. Mistrz stara\u0142 si\u0119 studzi\u0107 ich entuzjazm, pragn\u0105\u0107 rewolucji bez rozlewu krwi, co ostatecznie sk\u0142\u00f3ci\u0142o go z poet\u0105. Ostatecznie Ko\u0142o rozpad\u0142o si\u0119 na dwie niezale\u017cne frakcje.<\/p>\n\n\n\n

Po wybuchu Wiosny Lud\u00f3w Towia\u0144ski powr\u00f3ci\u0142 do Pary\u017ca, gdzie wraz z Guttem zosta\u0142 aresztowany i osadzony w wi\u0119zieniu Conciergerie. Wielu towia\u0144czyk\u00f3w usi\u0142owa\u0142o uwolni\u0107 Mistrza, ale uda\u0142o si\u0119 to dopiero Celinie Mickiewiczowej, kt\u00f3ra interweniowa\u0142a osobi\u015bcie u genera\u0142a Cavaignaca. Po tych wydarzeniach Towia\u0144ski wraz z rodzin\u0105 powr\u00f3ci\u0142 do Zurychu, gdzie sp\u0119dzi\u0142 reszt\u0119 \u017cycia. Nie zabiega\u0142 ju\u017c aktywnie o nowych uczni\u00f3w, staraj\u0105c jednak da\u0107 przyk\u0142ad w\u0142asnego \u017cycia. Gdy w 1863 roku jego wyznawcy pragn\u0119li do\u0142\u0105czy\u0107 do powstania styczniowego, nie zabroni\u0142 im tego, cho\u0107 by\u0142 przeciwny tej rewolucji. Pouczy\u0142 ich tylko, aby ze wszystkich si\u0142 starali si\u0119 \u017cy\u0107 po chrze\u015bcija\u0144sku. 20 kwietnia 1878 roku zmar\u0142a jego \u017cona, Karolina, a niespe\u0142na miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej on sam. Pochowani zostali na cmentarzu w Zurychu, na kt\u00f3rym wcze\u015bniej spocz\u0105\u0142 Ferdynand Gutt.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Andrzej Tomasz Towia\u0144ski Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1799 rokuAntoszwi\u0144cie Data i miejsce \u015bmierci 13 maja 1878 rokuZurych Rodzice Jakub (1768-1836)Izabella z Pac-Pomarnackich (1770-?) \u017bona Karolina z Max\u00f3w (1805-1878) Dzieci Jan (1831-1904)Aleksandra (1832-1886)Maria (1833-1900)Adam (1834-1905)Waleria (1839-1932)Ksawera (1840-1881)Anna Klotylda (1841-1841)Kazimiera (1842-1912)Anna Rachela (1844-1877)El\u017cbieta (1846-1861) Andrzej Towia\u0144ski, filozof i mistyk, za\u0142o\u017cyciel Ko\u0142a Sprawy Bo\u017cej urodzi\u0142 si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/203"}],"collection":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=203"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/203\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2232,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/203\/revisions\/2232"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=203"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}