Ach! by\u0107 poet\u0105! Czy wiesz, dziewczyno,
Co to poet\u0105 by\u0107 znaczy?
To jest \u2013 mie\u0107 wszystkie skarby bogaczy,
Rz\u0105dzi\u0107 cudown\u0105, Bosk\u0105 krain\u0105,
Jakiej kr\u00f3l \u017caden nie ma \u201ena ziemi,
Kt\u00f3r\u0105 ze szcz\u0119\u015bcia, z czystej m\u0105dro\u015bci,
Z wielkiego czucia, z niesko\u0144czono\u015bci
Stwarza si\u0119 si\u0142y w\u0142asnemi.<\/p>\n\n\n\n
Ach! by\u0107 poet\u0105! To jest by\u0107 razem
Wszystkiem, co \u017cyje pod niebem, w niebie,
Kropelk\u0105 rosy, iskierk\u0105, g\u0142azem,
\u015awiat wielki przedzierzgn\u0105\u0107 w siebie;
\u015awiatu wielkiemu dumnie panowa\u0107,
I gwiazdy nocy, poranku zorze,
Ciche strumienie, wzburzone morze
Wed\u0142ug swej woli kierowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ach! by\u0107 poet\u0105! To ducha cudem
Czas niedo\u015bcig\u0142y uj\u0105\u0107 w swe szpony,
Powie\u015bci\u0105 wiek\u00f3w zedrze\u0107 zas\u0142ony,
Hymnem przysz\u0142o\u015bci nuci\u0107 przed ludem;
W jednej godzinie przyw\u0142aszczy\u0107 sobie
D\u0142ugiego \u017cycia innych wra\u017cenia,
Pierwsze o szcz\u0119\u015bciu m\u0142odych marzenia
I my\u015bl ostatni\u0105 starc\u00f3w o grobie!
By\u0107 m\u0119czennikiem za \u015bwi\u0119t\u0105 wiar\u0119,
Anio\u0142em Str\u00f3\u017cem ma\u0142ej ko\u0142yski,
Rycersk\u0105 d\u0142oni\u0105 rzuca\u0107 pociski,
Albo kap\u0142a\u0144sk\u0105 spe\u0142nia\u0107 ofiar\u0119;
Nie by\u0107 m\u0119\u017cczyzn\u0105, nie by\u0107 kobiet\u0105,
Prawem, co ludzie mylnie nakre\u015bl\u0105,
Lecz by\u0107 poj\u0119ciem, uczuciem, my\u015bl\u0105,
Dziewczyno! \u2013 to by\u0107 poet\u0105!<\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli ci si\u0119 ujrze\u0107 zdarzy
\u0141z\u0119 w mem oku, smutek w twarzy,
Je\u015bli w \u017cycia podr\u00f3\u017cy
M\u00f3wi\u0107 ci kiedy b\u0119d\u0119,
\u017be mi si\u0119 czas ju\u017c d\u0142u\u017cy,
I zm\u0119czona usi\u0119d\u0119
N a spoczynek przy drodze,
I \u017calom puszcz\u0119 wodze,.
I skar\u017cy\u0107 b\u0119d\u0119 okrutno\u015bci losu,
Patrz\u0105c na wsp\u00f3\u0142w\u0119drowc\u00f3w, moich towarzyszy,
Z kt\u00f3rych \u017caden nie us\u0142yszy.
Mojego g\u0142osu,
Ani g\u0142osu natury, ani Stw\u00f3rcy \u015bwiata,
Co wo\u0142a wiekiem n\u0119dzy do przysz\u0142ego wieku,
\u017be dla cz\u0142owieka w cz\u0142owieku
Nie stworzy\u0142 s\u0142ugi, lecz brata\u2026<\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli na widok zepsucia,
Kt\u00f3re si\u0119 szerzy doko\u0142a,
Szyderstwem st\u0119pia uczucia,
Pogard\u0105 nagina czo\u0142a,
Trony my\u015bli, kt\u00f3remi prawda tak si\u0119 szczyci,
Ze one tylko by\u0107 mog\u0105
Czyste m zwierciad\u0142em cnocie,
A\u017c je zepsucie pochwyci,
Nikczemn\u0105 zdepcze nog\u0105
I zanurzy w swojem b\u0142ocie;
Je\u015bli na obraz n\u0119dzy, t\u0119sknoty,
Z\u0142ego nad dobrem przewagi,
Niecnej ob\u0142udy, grubej ciemnoty,
Zbraknie mi w sercu odwagi;
Je\u015bli bezczynnie opuszcz\u0119 r\u0119ce
I sza\u0142em dzikiej rozpaczy
Najczystsze szcz\u0119\u015bcie ducha po\u015bwi\u0119c\u0119
Za pod\u0142\u0105 rozkosz bogaczy: \u2013<\/p>\n\n\n\n
Wtenczas ty siostr\u0119 pociesz, dziewczyno,
Orze\u017awij, pokrzep na sile;
Cho\u0107 jady z\u0142ego do serca wp\u0142yn\u0105,
B\u0105d\u017a ku dobremu podniet\u0105,
Wspomnij jej tylko, \u017ce przez trzy chwile
I ona by\u0142a poet\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Tak jest! Raz pierwszy, gdym poet\u0105 by\u0142a,
Doko\u0142a si\u0119 majowa \u0142\u0105ka zieleni\u0142a,
Jak szmaragdowe jezioro;
Na \u0142\u0105ce kwiateczk\u00f3w sporo:
Z\u0142ote jaskry i koniczyna r\u00f3\u017cowa;
A dalej w cieniu lasku
Modr\u0105 wst\u0105\u017ck\u0105 po \u017c\u00f3\u0142tym piasku
Czysta rzeka p\u0142yn\u0119\u0142a
I ca\u0142y obraz \u015bcisn\u0119\u0142a,
Niby przepask\u0105 godow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Ja, szcz\u0119\u015bliwa, weso\u0142a,
Biega\u0142am po \u0142\u0105ce,
Zrywa\u0142am dooko\u0142a
Kwiatki woniej\u0105ce
I pyta\u0142am ich ciekawie,
Co one m\u00f3wi\u0105 do siebie,
Gdy s\u0142o\u0144ce b\u0142y\u015bnie na niebie,
Lub gdy blada twarz ksi\u0119\u017cyca
Cienie nocy im o\u015bwieca,
Lub gdy w dzie\u0144 by\u0142 upa\u0142 wielki,
A niebo rosy kropelki \u2013
Wieczorem sieje po trawie?
Pyta\u0142am, \u2013 kwiatki wszystkie z kolei
W cudowne pie\u015bni zagra\u0142y
I w imi\u0119 szcz\u0119\u015bcia, w imi\u0119 nadziei
Swoj\u0105 mnie siostr\u0105 nazwa\u0142y.
I by\u0142am kwiatkiem, co na \u0142\u0105ce ro\u015bnie,
Wonnem powietrzem \u0142\u0105ki oddycha,
Co si\u0119 tak wdzi\u0119cznie u\u015bmiecha wio\u015bnie,
Gdy wiosna jemu u\u015bmiecha;
Promie\u0144 s\u0142o\u0144ca mnie pie\u015bci\u0142,
Karmi\u0142 deszczyk per\u0142owy;
Wietrzyk w listkach szele\u015bci\u0142,
Rozp\u0119dza\u0142 czarne chmury,
D\u017awi\u0119cznemi gwarzy\u0142 s\u0142owy
Co\u015b o cudach natury,
Co\u015b o \u015bwiata wielko\u015bci,
O Bogu, o mi\u0142o\u015bci.
A ja, pi\u0119kniej przystrojona,
Ni\u017ali szat\u0105 Salomona,
Co go w dzie\u0144 chwa\u0142y okrywa,
Ja, rosy szcz\u0119\u015bcia maj\u0105c dostatek,
S\u0142uchaj\u0105c pie\u015bni, by\u0142am szcz\u0119\u015bliwa,
By\u0142am szcz\u0119\u015bliwa \u2013 jak kwiatek.
Lecz potem obszar \u0142\u0105ki zbyt ma\u0142y,
I w duszy inna my\u015bl b\u0142yska;
U ramion dwoje skrzyde\u0142 wytryska,
Ja, z kwiatka orze\u0142, lec\u0119 nad ska\u0142y;
Lec\u0119 daleko, lec\u0119 wysoko, .
S\u0142o\u0144ce si\u0119 z or\u0142a \u015bmia\u0107 chcia\u0142o,
Orze\u0142 mu spojrza\u0142 dumnie oko w oko:
S\u0142o\u0144ce si\u0119 w ob\u0142ok schowa\u0142o;
Ja dalej lec\u0119, \u2013 gdzie burz siedlisko,
Silnymi szpony rw\u0119 czarne chmury;
Zdziwiony piorun, widz\u0105c mnie blisko
Musia\u0142 ust\u0105pi\u0107 chybkiemi pi\u00f3ry;
Ja wy\u017cej lec\u0119 \u2013 a\u017c tam, gdzie chcia\u0142am,
Lot m\u00f3j wstrzyma\u0142am.
Spojrz\u0119 na d\u00f3\u0142: przepa\u015b\u0107 ciemna;
Tylko bystre or\u0142a oczy
Widzie\u0107 w niej mog\u0105,
Jak kolist\u0105 drog\u0105
Brudna, ma\u0142a i nikczemna
Ziemia si\u0119 toczy;
Ziemia \u2013 me dawne mieszkanie!
Wzrok smutny, lecz hardy,
Lito\u015bci i wzgardy
Przez g\u0119ste chmury
Rzuci\u0142am ku niej na po\u017cegnanie,
Potem go wznios\u0142am do g\u00f3ry;
A com widzia\u0142a wy\u017cej od siebie,
A ilem szcz\u0119\u015bcia czu\u0142a odrazu,
Na to pod niebem niema wyrazu.
To powiem tylko \u2013 braciom or\u0142om w niebie<\/p>\n\n\n\n
Potem raz trzeci zmiana istoty
Czucie i my\u015bl m\u0105 odmienia:
Kwiatka rozkosze, or\u0142a poloty
Zaku\u0142am w \u0142ono kamienia.
\u00bbKamie\u0144 nie czuje\u00ab \u2013 ludzie powiedz\u0105.
Och! nie wierz ludziom, dziewczyno!
\u017by\u0142y kamienia iskrami p\u0142yn\u0105,
Cho\u0107 ludzie o tern nie wiedz\u0105.
By\u0142am kamieniem \u2013 ni m\u0119drca oko,
Ni wichru sza\u0142y, ni burzy wycie
Nie wy\u015bledzi\u0142y skrytej g\u0142\u0119boko
Jasno\u015bci ognia w granicie.
Ja, g\u0142az dla innych, a \u015bwiat\u0142o sobie,
Ca\u0142ej przesz\u0142o\u015bci zebra\u0142am w\u0105tek,
W gr\u00f3b zakopa\u0142am i na tym grobie
Strzeg\u0142am \u015bwi\u0105tyni pami\u0105tek.
Tam z przesz\u0142ych z\u0142udze\u0144 wszystko, co by\u0142o
Uciech\u0105 kwiatka, or\u0142a wielko\u015bci\u0105,
Wszystko pod zimny pomnik si\u0119 skry\u0142o
Przed burz p\u00f3\u0142nocnych w\u015bciek\u0142o\u015bci\u0105.
Bo ja z nawa\u0142nic, ja z burz si\u0119 \u015bmiej\u0119:
Czy\u017c mnie to piorun rozkruszy?
Czy\u017c mi wyszarpi\u0105 mro\u017ane zawieje
Tajemnic\u0119 \u015bwiata z duszy?
Och, nie! ja wicher przetrzymam w biegu,
Twardsze od twardych grom\u00f3w mam czo\u0142o,
A chocia\u017c \u015bniegi spadn\u0105 woko\u0142o,
Pier\u015b mam zimniejsz\u0105 od \u015bniegu.
Tylko, \u017ce pier\u015b ta innym ukrywa
Tlej\u0105c\u0105 iskr\u0119 dawnych omamie\u0144:
Wi\u0119c po raz trzeci jestem szcz\u0119\u015bliwa,
Jestem szcz\u0119\u015bliwa \u2013 jak kamie\u0144.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ach! by\u0107 poet\u0105! Czy wiesz, dziewczyno,Co to poet\u0105 by\u0107 znaczy?To jest \u2013 mie\u0107 wszystkie skarby bogaczy,Rz\u0105dzi\u0107 cudown\u0105, Bosk\u0105 krain\u0105,Jakiej kr\u00f3l \u017caden nie ma \u201ena ziemi,Kt\u00f3r\u0105 ze szcz\u0119\u015bcia, z czystej m\u0105dro\u015bci,Z wielkiego czucia, z niesko\u0144czono\u015bciStwarza si\u0119 si\u0142y w\u0142asnemi. Ach! by\u0107 poet\u0105! To jest by\u0107 razemWszystkiem, co \u017cyje pod niebem, w niebie,Kropelk\u0105 rosy, iskierk\u0105, g\u0142azem,\u015awiat wielki przedzierzgn\u0105\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1415"}],"collection":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1415"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1415\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1417,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1415\/revisions\/1417"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1415"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}