{"id":1387,"date":"2021-01-20T17:31:53","date_gmt":"2021-01-20T16:31:53","guid":{"rendered":"http:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/?page_id=1387"},"modified":"2021-01-20T17:31:54","modified_gmt":"2021-01-20T16:31:54","slug":"cyprian-norwid-do-mego-brata-ludwika","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/cyprian-norwid-do-mego-brata-ludwika\/","title":{"rendered":"Cyprian Norwid – Do mego brata Ludwika"},"content":{"rendered":"\n

Florencja, 1844.<\/em>
Na pismo moje gar\u015b\u0107 obcego piasku,
Na p\u00f3\u0142noc wiele, wiele rzucam my\u015bli,
\u017beby ci pos\u0142a\u0107 ca\u0142y \u015bwiat w obrazku
I uog\u00f3lni\u0107, co si\u0119 dniowe kr\u00e9\u015bli:
To z ziemi, kt\u00f3r\u0105 ujuczy\u0142em g\u0142oski,
Z onego pisma ma\u0142o-wi\u0119kszej wagi
I z onych my\u015bli, co, jak atom boski,
Zdaj\u0105 si\u0119 ciemne \u017cegna\u0107 sarkofagi,
Przez ludzki na\u0142\u00f3g glob utocz\u0119 drobny
I puszcz\u0119 na \u015bwiat \u2014 niechby wrza\u0142 osobny!<\/p>\n\n\n\n

Atom\u00f3w w\u0142adcy, marze\u0144 wodze nik\u0142ych,
Z dzielnicy naszej cieszmy si\u0119 i rz\u0105d\u017amy!
Nadzwyczajnego wiele jest u zwyk\u0142ych,
Popatrzmy w niebo, tam g\u00f3rnymi b\u0105d\u017amy,
A r\u0119ce w zwyczaj ujarzmiwszy \u2014 prz\u0105d\u017amy!<\/p>\n\n\n\n

Na wielk\u0105 uczt\u0119 do g\u00f3rnego sklepu,
Ma\u0142o jest, ktoby wszed\u0142 jak Eljasz prorok.
P\u0142omiennej osi nie z onego szczepu,
Co wiosna rodzi, zima trzebi co rok,
Lecz z tego krzesa\u0107, rosn\u0105cego w jasno\u015b\u0107,
Co Panu winien, \u017ce nie mo\u017ce zgasn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Bo nie zgin\u0119\u0142o \u017cadne ut\u0119sknienie,
I \u017cadna bole\u015b\u0107 nie przewia\u0142a marnie,
I \u017caden u\u015bmiech b\u0142ahy niesko\u0144czenie;
Jest taki anio\u0142, co skrzyd\u0142ami garnie
I \u015bmiech i bole\u015b\u0107, i to niedotkliwe
Cz\u0142owieka chaos bierze w d\u0142o\u0144, jak \u017cywe.<\/p>\n\n\n\n

A droga taka jest na wie\u017ce \u017cycia,
\u017be wiele szczebl\u00f3w idzie coraz wiotszych,
Ja\u015bniejszych coraz, przezroczystszych, z\u0142otszych,
Jak r\u00f3\u017cne sny s\u0105, r\u00f3\u017cne serca bicia:
A kt\u00f3ry szczebel d\u0142oni\u0105 witasz chciwie
I ob\u0142okowe czujesz w nim widziad\u0142o,
Nogami zdepczesz, stoj\u0105c na \u0142uczywie,
Bo ju\u017c ci skrzep\u0142o, w rzecz si\u0119 \u015bci\u0119\u0142o \u2014 zblad\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

To rzeczy dola \u2014 wielem widzia\u0142 rzeczy\u2026
M\u0142odo\u015bci dola \u2014 sny kocha\u0142em ciemne;
Z tych jedne by\u0142y md\u0142e i nie do rzeczy,
Jak kwiaty \u2014 drugie, lekkie i nadziemne,
O trzon \u0142odygi wy\u017csze ka\u0142u. Z mleczy,
Co po urwaniu per\u0142\u0105 wzesz\u0142y bia\u0142\u0105,
Mniema\u0142em s\u0142odycz wyssa\u0107 \u2014 jak\u017ce ma\u0142o!<\/p>\n\n\n\n

A jam si\u0119 otru\u0142\u2026 wiesz, \u017ce by\u0142em struty?
(Wspomnienie r\u00f3wn\u0105 ma trucizny si\u0142\u0119).
Co teraz powiem, b\u0119dzie z\u0142e i zgni\u0142e
I szkieletowe, jako ptak zepsuty,
Co z nieba zlecia\u0142, wietrznym zwiany s\u0142upem,
I we mrowisku si\u0119 przewala \u2014 trupem.
\u2026\u2026\u2026\u2026
Z mi\u0142o\u015bci szydzi\u0107, mszcz\u0105c si\u0119 na uczuciu,
Albo teoryj kilka zimnych z\u0142o\u017cy\u0107,
Jak kilka g\u0142az\u00f3w na bo\u017cnic\u0119 Psuciu,
I m\u0142ode serca zi\u0119bi\u0107 lub ubo\u017cy\u0107;
To jeszcze kocha\u0107, jeszcze by\u0107 zalotnym!
A czemu nie chcia\u0142 boski ogie\u0144 s\u0142u\u017cy\u0107,
Stara\u0107 si\u0119 iskr\u0105 lub p\u0142omykiem b\u0142otnym
W niewiadomo\u015bci ciemnych dr\u00f3g przed\u0142u\u017cy\u0107 \u2014<\/p>\n\n\n\n

Lecz by\u0107 weso\u0142ym, ile ludziom wolno,
I tyle smutnym, ile ludzie musz\u0105;
I widzie\u0107 jasno, jak te r\u00f3\u017c\u0119 poln\u0105
Dla kilku k\u0142os\u00f3w nieobacznie krusz\u0105,
I jeszcze mniema\u0107, wierzy\u0107, \u017ce tak musz\u0105\u2026<\/p>\n\n\n\n

(Do \u015bwiata, kt\u00f3ry-\u0107 obieca\u0142em stworzy\u0107,
By\u0142 piasek listu, my\u015bl i przestrze\u0144 drogi,
Lecz m\u00f3g\u0142\u017cem s\u0105dzi\u0107, \u017ce \u0142z\u0119 trzeba w\u0142o\u017cy\u0107
Dla prawdziwo\u015bci bytu czy przestrogi?)<\/p>\n\n\n\n

M\u00f3wiono do mnie: \u00abSzcz\u0119\u015bcie na tym \u015bwiecie
Wtedy jest tylko, gdy nieszcz\u0119\u015bcia ni\u00e9ma\u00bb.
Odpowiedzia\u0142em: \u00abCzem\u017ce s\u0142o\u0144ce w lecie,
Co otwartemi patrzy w \u015bwiat oczyma?
Czy to jest doba, kiedy cieniu ni\u00e9ma?\u00bb<\/p>\n\n\n\n

M\u00f3wiono do mnie, acz innemi s\u0142owy,
\u017be z zapomnienia byt powstaje nowy.
O s\u0142odki bycie! W szcz\u0119\u015bcia niepami\u0119ci
Kiedy si\u0119 tobie przypatruj\u0119 bli\u017cej,
Ty \u2014 bez uczucia, wolny trosk i ch\u0119ci \u2014
Zdajesz si\u0119 wszego cz\u0142owiecze\u0144stwa wy\u017cej.<\/p>\n\n\n\n

Je\u017celi jeste\u015b \u2014 je\u015bli czuwasz?\u2026 Bycie!
Co ani zbawi\u0107 ani umiesz zdradzi\u0107,
Dlatego\u015b stan\u0105\u0142 na do\u015bwiadcze\u0144 szczycie,
By nie umiera\u0107 z nami, ale radzi\u0107.
Przekl\u0119te rady!\u2026<\/p>\n\n\n\n

Jeszcze, jeszcze \u2014 mo\u017ce
I na tej ziemi, cho\u0107 jest ka\u0142u stekiem,
Znajdzie si\u0119 kilka rzeczy wielkich: morze,
I to, co m\u0119drcy nazywaj\u0105 wiekiem,
I p\u0105czek r\u00f3\u017cy, wreszcie gr\u00f3b, a przed nim
Wszystko, co \u015bmieszn\u00e9m zowi\u0105 i powszedni\u00e9m,
I to, co wielkie nosi imi\u0119, wszystko!
I ca\u0142a ziemia wielk\u0105 jest artystk\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Artyzmu ziemi by\u0142em zwolennikiem,
Na wielkie morze i dzi\u015b patrze\u0107 lubi\u0119,
Na p\u0105czek r\u00f3\u017cy tak\u017ce, lubo z nikim,
I w doczesno\u015bci si\u0119 pijanej gubi\u0119,
Nie \u015bmiej\u0105c wiekiem nazwa\u0107 i os\u0105dzi\u0107,
\u017be taki ogrom czasu mo\u017cna b\u0142\u0105dzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

A w grobie moim widz\u0119 podobie\u0144stwa\u2026
Bo jak\u017ce ma\u0142o b\u0119dzie ze mnie: popi\u00f3\u0142,
Ni to rado\u015bci god\u0142a, ni m\u0119cze\u0144stwa,
Ni tego s\u0142owa nad grobowcem: \u00abdopi\u0105\u0142!\u00bb
Ni r\u00f3\u017cy polnej, \u2014 nic, krom jednej z wiela
Tajemnic Pa\u0144skich znaku Zbawiciela.<\/p>\n\n\n\n

Ludwiku, tobie zwyk\u0142em by\u0142 spowiada\u0107
Niedoko\u0144czonych mar ogromne dzieje.
Widzia\u0142e\u015b skrzyd\u0142a \u2014 przysz\u0142o mi upada\u0107,
Lecz jeszcze upa\u015b\u0107 nie jest czas \u2014 i dnieje \u2014
I widz\u0119 ob\u0142ok z runem bardzo bia\u0142\u00e9m;
Je\u017celi ten jest, bracie, b\u0119d\u0119 sta\u0142ym.<\/p>\n\n\n\n

Jak ma\u0142o rzeczy pewnych jest na ziemi!
Na ka\u017cd\u0105 s\u0142odycz mo\u017cna rzuci\u0107 prochy,
Na bole\u015b\u0107 trudniej, lecz si\u0119 z\u0142\u0105czy z niemi.
Obiedwie c\u00f3ry z jednej\u017ce macochy,
I obie ku nam lec\u0105 z u\u015bci\u015bnieniem,
Jak pokrewie\u0144stwo \u2014 czem? Niezrozumieniem.<\/p>\n\n\n\n

A jednak ziemi kl\u0105\u0107 nie b\u0119d\u0119 wcze\u015bnie,
Stan\u0119 si\u0119 dla niej, czem si\u0119 dla mnie sta\u0142a;
Nie jestem duchem, wi\u0119c si\u0119 czasem we\u015bni\u0119
I kilka moich dni odrobi\u0119 z cia\u0142a,
Z umiej\u0119tno\u015bci tak kosztownej, trudu,
Co ludziom wschodzi, kwitnie mimo ludu.<\/p>\n\n\n\n

\u017be w rzeczach, kt\u00f3re cz\u0142owiek przedsi\u0119bierze,
Jest pewna cz\u0105stka, pewny cie\u0144 w\u0142asno\u015bci,
To moj\u0105 b\u0119dzie my\u015bl o zgas\u0142em \u00abwierz\u0119\u00bb;
Bo odwykn\u0105\u0142em w szcz\u0119\u015bcie mie\u0107 ufno\u015bci,
Bo z wiar\u0105 w jesie\u0144, tem p\u00f3\u0142nocy god\u0142em,
Na ka\u017cdy listek patrz\u0119\u2026 Bo si\u0119 zwiod\u0142em!<\/p>\n\n\n\n

Co tobie powiem i co w\u0142a\u015bnie pisz\u0119,
Co ukleconym zowi\u0119 sfer obrotem.
To jeszcze starczy na czas, nim us\u0142ysz\u0119
Anio\u0142a, wielkim m\u00f3wi\u0105cego grzmotem.
I dnie opuszcza\u0107 b\u0119d\u0119, jak klawisze,
Kiedy je smutny dotkn\u0105\u0142 z nawyknienia,
A nie \u015bmie ciszy zbudzi\u0107 \u2014 i \u2014 cierpienia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Florencja, 1844.Na pismo moje gar\u015b\u0107 obcego piasku,Na p\u00f3\u0142noc wiele, wiele rzucam my\u015bli,\u017beby ci pos\u0142a\u0107 ca\u0142y \u015bwiat w obrazkuI uog\u00f3lni\u0107, co si\u0119 dniowe kr\u00e9\u015bli:To z ziemi, kt\u00f3r\u0105 ujuczy\u0142em g\u0142oski,Z onego pisma ma\u0142o-wi\u0119kszej wagiI z onych my\u015bli, co, jak atom boski,Zdaj\u0105 si\u0119 ciemne \u017cegna\u0107 sarkofagi,Przez ludzki na\u0142\u00f3g glob utocz\u0119 drobnyI puszcz\u0119 na \u015bwiat \u2014 niechby wrza\u0142 osobny! […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1387"}],"collection":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1387"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1387\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1389,"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1387\/revisions\/1389"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/paryskiesalonyromantykow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1387"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}